Lees hier de uitgave 2018 augustus van het sint-pauluskrantje.

Extra Sint-Pauluskrantje augustus 2018

 

Soms kan je een onweerstaanbare drang niet tegenhouden, zoals het woord het verduidelijkt. Waar je vol van bent wil je delen, meedelen:

  • Dat het een unieke kans is, die nacht van de musea op 4 augustus: 
    DE SINT-PAULUSKERK: SITE VAN SCHOONHEID, RUST EN BEZINNING SINDS 1260. Let wel, de nacht begint om 19.00u en eindigt om 01.00u. 
  • Dat op 11 augustus 7de NACHT VAN DE KERKEN - ANTWERPEN - ‘DE HEMEL OP AARDE’ - KERKEN MÉT EN ZONDER BAROK doorgaat van 19.00 u. – 23.00 u. 
  • Dat op 15 augustus, de énige en échte moederkesdag, CHARLES GOUNODS MESSE SOLENNELLE wordt uitgevoerd, een traditie die ook in Barokjaar 2018 wordt bewaard.

Opnieuw zullen we op het einde van de viering gegrepen worden door het mooiste Vlaamse lied, geschonken door  August De Boeck, zijn 'O Beata Mater'. Soli, deChorale en de Sint-Paulus Sinfonietta staan onder de inspirerende leiding van kapelmeester Ivo Venkov.
Pastoor Paul Scheelen zal de viering voorgaan.

  • Dat op 28 augustus 2018, 18.30u. Jan Van Damme, dienst Erfgoed, provincie Oost-Vlaanderen, in het kader van de lessenreeks: “Begeesterende Barok” het heeft over de ‘Funktionsgeschichte’ van de Sint-Pauluskerk. 
  • Dat de Sint-Paulusgemeenschap voor u openstaat om zinvolle liturgie te vieren, om u te begeleiden bij vreugdevolle maar ook moeilijke momenten. U van harte te onthalen, elke dag tussen 14.00u. en 17.00u. 

En weet, in zulke oude gebouwen kan het nog heerlijk en aangenaam van temperatuur zijn. Jullie zijn welkom met een hartelijke groet van het redactieteam.

Lees hier de uitgave 2018 juli-augustus van het sint-pauluskrantje.

 Na een afwezigheid van meer dan 170 jaar keren de dominicanen op vraag van de Antwerpse bisschop Johan Bonny terug naar de Sint-Pauluskerk, eeuwenlang het centrum van een groots dominicanenklooster.

In 1796, na de Franse Revolutie, werd dit klooster opgeheven en de kerk gesloten. In 1802 door de stad overgenomen als parochiekerk ter vervanging van de gesloopte St.-Walburgiskerk. Tot op vandaag is deze plek een belangrijk centrum van liturgie en spiritualiteit, cultuur en muziek.

Maandag 25 juni werden de toekomstplannen door onze Bisschop en Pater Philippe Cochinaux o.p., provinciaal van de dominicanen, voorgesteld in de Sint-Pauluskerk aan een vertegenwoordiging van de stad, het bisdom en parochieverantwoordelijken. Met de Dominicanen wil de bisschop aansluiting vinden bij het grootse verleden van de Sint-Pauluskerk en de volgehouden inspanning van de St.-Paulusgemeenschap om uit te groeien tot een belangrijke religieuze city-functie. Tevens hoopt hij een brug te kunnen slaan naar de smeltkroes die Antwerpen is, met gelovigen uit heel de wereld die hier hun nationale kerkelijke tradities voortzetten en daarin soms meer vitaliteit vertonen dan de Vlaamse Kerk.

De start zal vermoedelijk gebeuren in 2020 met vier of vijf nieuwe, jonge paters, die voor het merendeel uit verre landen zullen komen. “Zij zullen zich moeten aanpassen aan onze taal en onze traditie, maar ze moeten vooral ook zichzelf blijven, want anders kunnen wij niks van hen leren”, benadrukte onze bisschop, in tegenstelling met wie alleen de klemtoon op ‘aanpassen’ legt.

In zijn dankwoord aan de bisschop en de provinciaal voor dit bezielende waagstuk sprak pastoor Paul zijn fierheid uit over de vele tientallen medewerkers die deze gemeenschap uit het slop hebben gehaald na een brand die het bindweefsel van parochie en wijk vernietigd had met verloedering en stadsvlucht als gevolg. Enorme inspanningen werden geleverd om het patrimonium in al zijn aspecten te verbeteren en te beheren. Warm en zinnig onthaal, sterke inspanningen rond liturgie, open geest naar andersgelovigen, nabijheid in mooie of moeilijke levensomstandigheden, zorg voor mensen aan de rand… Het zette Sint-Paulus op de kaart naast haar rijke muzikale traditie. De nabijheid van deze kloostergemeenschap zal de city-functie van Sint-Paulus verdiepen, bekrachtigen en nieuwe toekomst geven. 

Met dit belangrijke nieuws mogen we jullie een heerlijke vakantie toewensen in naam van de redactie,

Erwin Vandecauter en Paul Scheelen

Lees hier de uitgave 2017 november van het sint-pauluskrantje.

Straten hebben hun verhalen.
Even voorbij het monument van Paul van Ostaijen;
een zitbank voor een bruine, Wifi-café.
Ik hoor mijn naam roepen, een stevige knuffel vertelt van gedeeld leed. De mama van de kleine Luna, elf jaar geleden neergeschoten. Naast Laurence stond een vriendin.
Ik bestel twee lungo’s voor hen beiden. Voor mij een koffie.
Hij ziet er vervaarlijk zwart uit.
Ik durf geen melk vragen want hun gesprek gaat mijmerend verder.
Doen wat moeders doen: betrokken praten over hun kinderen.
Onder meer over het gepest worden op school.
De andere mama vertelt over haar elfjarig dochtertje met een verouderingsziekte, progreria. Het zicht van de elf jarige Bertha is al heel erg achteruitgegaan en sinds kort lijdt ze aan diabetisch.
Over haar levenskansen liggen de meningen ver uiteen.
Maar haar klasgenoten zijn bikkelhard. Kunnen niet aanvoelen wat dit kind overkomt. Moeten daar toch ook geen weet van hebben.

Laurence was Hans Van Themsche gaan opzoeken in de gevangenis.
Wilde weten, wilde een mens ontmoeten zoals ze zijn moeder had ontmoet als moeder.
Zijn gejammer over spijt irriteerde haar.
Ze vroeg hem hoe hij zichzelf voorbereidde op de toekomst wanneer hij over enkele jaren vrij zou komen. Wie was hij dan?

Moeders met zware littekens. Wij samen in late herfstzon op de bank.
Verhalen werden gedeeld. Wolken schoven voorbij.
Voelbare mooie momenten.
Soms een mensenleven dat onder je voeten pijnlijk wegschuift.

Ineens keek de mama van Bertha mij aan.
‘Weet je wat in ons gegroeid is doorheen alles wat we meemaken?’ ‘Mededogen’. Vreemd hé, en toch “mededogen!”

Tram zeven denderde voorbij terwijl dat kostbare woord uit de grote transformatie, eeuwen voor Christus, hier rond de cafétafel een weerklank kreeg. Boedha, Zarathustra, Socrates, Jesaja:
‘Liederen van de Knecht’. Later kernverhaal van het evangelie.

Twee mensen door het leven zwaar aangepakt, permanente zorg, vragen waarop geen zinnig antwoord komt.
Geen haat, geen zelfbeklag.
“Mededogen”
Zelden heb ik mij zo klein gevoeld.

Namens de redactie,

Erwin Vandecauter en Paul Scheelen

Lees hier de uitgave 2018 april van het sint-pauluskrantje.