Lees hier de uitgave 2019 april van het sint-pauluskrantje.

Sint-Pauluskrantje april 2019

GROEIEND NAAR PASEN,
DE VERKLANKING VAN EEN NIEUWE LENTE

Ooit is in dit heelal het vermoeden gerezen, onverwoestbaar als de mensheid zelf,
dat al onze onmacht en verlangen
naar zorgdragen en liefhebben ontspringt
aan een oneindige veerkracht en daarin uitmondt,
een levensstuwing die we onhandig God noemen.
Zijn Naam is: ‘ik zal er zijn, ik zal er zijn’.
Aanwezigheid, voltooiing, uiteindelijke gerechtigheid,
totale verzoening,

Mensen waarvan we hielden, wijze mensen,
soms helden die het zo maar deden,
brachten ons dit inzicht:
als je leven wat chaotisch wordt,
ga dan terug naar de eerste regels van het Bijbelboek: “in de beginne was er niets anders dan duister, chaos… God schreeuwde: er zij licht”.
Vergeet nooit dat het met licht, en om het licht, begonnen is. Tegen alle duister in.

Duister, een bijbels woord voor een manier van bestaan die de naam ‘leven’ niet waard is.
Je kunt levend dood zijn. Je kunt op plekken in je lichaam, in je geheugen, in je hart, ‘dood’ zijn. Verstopt, zonder hoop, ziende blind.
Je kunt dan met niemand iets:
niet ontvangen, niet geven.
Met die angst voor zelfverlies, angst voor toekomst, sloten leerlingen zijn graf af met een zware steen.
Ze begraven Hem in de schemerzone van halfslachtigheid en compromis. Dood is dood, dachten ze, en zijn Rijk was inderdaad niet van deze wereld.

Jezus zou nooit de ‘Verrezene’ zijn genoemd,
als mensen niet in hem gezien hadden
hoe hij de zinloosheid weerstond toen hij nog leefde.
Dat iets in hem sterker was dan de dood- iets in hem. God in hem.
Hoe hij scheidsmuren en gevangenismuren afbrak en liefde het meest reële woord werd om onderlinge verhoudingen aan te duiden.
Liefde is opstanding, eeuwig leven.

Daarom, straks in de Paaswake: een engel daalt neer, één en al licht.
Wat nu geschiedt, geschiedt van Godswege.
Wanneer Gods werkelijkheid de onze raakt,
schudt alles op zijn grondvesten,
zekerheden vallen weg, schokkend is het,
de onderste steen komt boven.

Met één vinger wentelt de engel de steen weg
van het graf. Hij gaat erop zitten, een glimlach speelt hem om de mond. 'De Heer is niet dood'.
Gaat gewoon zitten schitteren op die afsluitsteen.
Prachtig wat een beeldende geloofstaal.
Het moet duidelijk zijn, God is hier in het spel.

Wat een beweging opeens. Alles was tot stilstand gekomen, eerst aan het kruis, toen in het graf,
stilte, doodse stilte, door en door trieste desillusie. Vlug een steen er voor.
Maar nu, ten derden dage, zet de engel alles en iedereen weer in beweging.
'Ga! Durf dwars doorheen de buitenkant van je leven
te kijken naar je binnenste kant,
je levensbron. Ga! Leef zoals hij, goddelijk'.
In zo’n graf is niets te vinden.

“En zie, Jezus kwam hen tegemoet’.
Het staat er zo mooi. Hij zegt: ‘vrees niet,
want je angst maakt je tot minder mens’.

Zo treedt Hij ons tegemoet. Verlaat je graven,
je angst en je ontgoocheling.
Dat is Pasen, een woord met de verklanking van een nieuwe lente, zo intens.

Pastoor Paul namens de ganse redactieploeg

Een Victoriaanse kasteeldame en twee Antwerpse beeldhouwers uit de Provinciestraat. Een verhaal over liefde, geloof en schoonheid.

Op dinsdag 2 april wordt in de Sint-Pauluskerk te Antwerpen het toeristische seizoen 2019 geopend met een unieke tentoonstelling. De Antwerpse beeldhouwers De Boeck & Van Wint hebben in de tweede helft van de 19de eeuw verscheidene versies van hun kruisweg met 14 staties vervaardigd. Voor het eerst worden foto’s van de 14 vergulde staties van de Holy Angelskerk, Hoar Cross, UK, naast hun originele eikenhouten versie in de kruiswegkapel van de Sint-Pauluskerk geplaatst. 

Lees hier de uitgave 2019 maart van het sint-pauluskrantje.

Sint-Pauluskrantje maart 2019

LENTE- VASTEN ...

Periode om na te denken: een toekomst van hoop voor onze wereld?

De laatste weken hebben jonge mensen ons een signaal gegeven om het ernstig te nemen met de gevolgen van de opwarming van de aarde en de gevolgen voor het klimaat. Op korte tijd zijn ze er in geslaagd om dit over grenzen heen te vertalen naar jong en oud. Er kan kritiek zijn over het spijbelen, over de snelheid waarmee ze oplossingen willen zien enz.  Feit is dat  ze er in slagen om in heel veel geledingen van de samenleving gesprekken op gang te trekken, wetenschappers op te sporen, politici aan hun vel te zitten om daadkracht te tonen voor de toekomst voor de volgende generaties.
In onze turbulente wereld van vandaag is het zeker nodig dat er weer een woord van HOOP kan gesproken worden, een houding die in de kiemkracht en de kracht van liefde geworteld is. Onze overtuiging is dat deze Christelijke inspiratie weer relevant kan worden in deze samenleving. J.Moltmann schrijft in zijn recent boek: “Christelijke hoop is iets anders dan geloven in het economisch groeimodel”. Het Rijk Gods staat voor een rechtvaardige wereld, voor vrede en heelheid van de schepping. We worden uitgenodigd om aan dat visioen mee te werken. Er is veel verbeeldingskracht en overleg nodig om stappen te zetten. Dat vraagt tijd en meditatie persoonlijk en in groep.
De periode van de Vasten kan daarin een sterke tijd zijn. De bijbellezingen in die periode, de inspiratie van Broederlijk delen, de getuigenis van mensen uit het Zuiden, de jonge ‘signaalgevers’ van het klimaat….; ze geven ons voeding om geloofwaardige gemeenschappen op te bouwen. (Tekst: A. Luyten)

Wanneer je vast,
trek dan geen somber gezicht,
maar zalf je hoofd.
Wanneer je vast zwaai dan de luiken
van je strakke denkbeelden wijd open
en laat een frisse wind
naar binnen stromen.
 
Wanneer je vast
speur naar de wortels die je grond verharden.
En hak ze uit tot je eenieder
grootmoedig tegemoet kunt komen.
Wanneer je vast
bedenk  hoe onvoorspelbaar
leven blijft verschijnen.
En koester deze aarde
tot in het kleinste dat ze voortbrengt.
 
Wanneer je vast
besef hoezeer je
hoeder van je broeder bent.
Duld niet dat iemand iets ontbeert.
En word een mens van hoop
Die onvermoeibaar, onvoorwaardelijk
een weg aanlegt naar opstanding.  
(K. Gelaude)
De redactieploeg wenst u een zinvolle vastentijd toe.
Erwin Vandecauter en Paul Scheelen

Lees hier de uitgave 2019 februari van het sint-pauluskrantje.

Sint-Pauluskrantje februari 2019

 

Paulus dus. Hij staat in het hoogkoor vooraan. Een turk. Groots met een verziende blik, onverstoorbaar, de reismantel om en speurend in de verte. Maar in feite was hij klein van gestalte, voelde zich vaak minderwaardig en precies daardoor erg fanatiek. Gegroeid uit drie culturen zal Saul de eerste zijn die Christelijke literatuur schrijft en met zijn geestdrift Europa sterk beïnvloeden ook al wil Europa dat niet opnemen in zijn grondvest.

Maar hij staat in het hart van deze parochie en we herdachten hem in de liturgie met de schitterende vertolking van de Krönungsmesse.
Zijn visie op het mysterie leven, liefde, gemeenschap maken, blijft ons week na week uitdagen in deze tijd.

Een merkwaardige, vrijzinnige denker is van ons heengegaan.

Een vurige, soms wat cassante Etienne Vermeersch maar een man met een diep respect voor de mens,
Iemand die de problemen durfde te  benoemen.

Niet altijd juist maar zelden fout, schreef Johan Braeckman.

Ik mocht hem tweemaal ontmoeten, ten huize van Jaap Kruithof en al vlug ging het over hun beider wens om een boek te schrijven over de historische Christus, waarvoor beiden veel bewondering hadden.

Ik heb het altijd erg jammer gevonden dat Vermeersch steeds vocht tegen een voorbijgestreefd Godsbeeld dat hij uit een conservatieve, letterlijke lezing van de schriften haalde.

Maar ook dat hij weinig voeling had met de brieven van Paulus wiens ommekeer wij vorige zondag vierden. Hoe zou hij zichzelf herkend hebben in de brief die Paulus schreef aan de Galaten (5, 13) “jullie zijn geroepen om vrije mensen  te zijn. Misbruik die vrijheid niet om uw eigen behoefte te bevredigen, dien elkaar in liefde.” Of dat briefje aan de Thessalonicenzen (5, 21-22) “Onderzoek alles, behoud het goede, en vermijd elk kwaad, in welke vorm het zich ook voordoet.”

Wij hebben vaak een aantal van zijn mooiste gedachten over het spirituele levenveronachtzaamd. Ideeën in zijn schoenen geschoven die hij nooit heeft verkondigd en geen acht geslagen op zijn hartstochtelijke vereenzelviging met de armen. Exegeten hebben reeds jaren ontdekt dat veel brieven, toegeschreven  aan Paulus, nooit door hem geschreven werden. Precies in die brieven komt het anti-Joodse en het vrouwonvriendelijke te voorschijn.

Wie hem grondig leest ontdekt iets heel belangrijks op onze dagen, namelijk zijn vastbeslotenheid om een einde te maken aan de verdeeldheid ten gevolge van etnische en culturele vooringenomenheid. Hij had een intuïtief wantrouwen tegen de spirituele zelfgenoegzaamheid die van geloof een egotrip maakt.

Je geloof en je vermeende deugdzaamheid stelt enkel iets voor als ze doortrokken is van de liefde. Geen luxe-artikel maar een houding die tot uiting komt, dag na dag, in een bezielde zorg voor anderen.

God schreef ooit zijn geschiedenis met deze krassende pen. Paulus heeft nooit op een paard gezeten, maar de metafoor is schitterend.
Hij heeft zich nooit bekeerd maar wel zijn geloven verdiept zoals ook wij uitgedaagd worden om doorheen al onze levens-ervaringen dieper te pijlen.
Paulus kan ons leren het aangezicht van God te ontdekken in het gelaat van de ander opdat geen mens zou roemen op zichzelf.

Een hartelijke winterse groet vanwege het redactieteam.

Erwin Vandecauter en Paul Scheelen

LICHTMISVIERING EN PANNENKOEKEN

 welkom op zondag 3 februari 2019 om 10.30 uur in de St.-Pauluskerk.