Lees hier de uitgave 2016 april van het sint-pauluskrantje.
Vandaag is Zaventem, gekneld in een dwangbuis van veiligheid, aarzelend opengegaan.
In Brussel, rond een bloementapijt van stil gedenken, zongen duizend kelen tegen waanzin.
Bruno Derbaix schreef in Le Soir over een toffe leerling, Najim Laachraoui, intelligent, nieuwsgierig, vriendelijk en behulpzaam. En toch een moordende terrorist. Gegroeid uit een warm nest. Geen kleine crimineel, geen jongen zonder toekomst. Interesseerde de migratie ons dan zo weinig dat wij niet begrepen dat het normaal was dat een ‘gemengde jongere’ zijn afkomst en zijn godsdienst verkende, en daar begeleiding bij nodig had?
Onverschilligheid, spot omwille van Islamgeloof dreven hem naar internet, Wahibisme in de wijk, dominant aanwezig in boekhandels en in sommige moskeeën. Waarom heb jij je ideaal van een vreedzame ‘volmaakte godsdienst’ geruild voor barbaarsheid en verwoesting? Hoe heb je kunnen doden, Najim? Ik ben woedend op jou.
Maar tegelijkertijd: waarom tolereren wij in het onderwijs het immobilisme? Waarom scheppen we zo weinig ruimte om van gedachten te wisselen, om over ideeën te praten? Naar hen te luisteren? Hoe hebben we een wereld laten ontstaan waarin zo weinig over godsdienst wordt gepraat? Nu rouwen we maar we zullen ook moeten nadenken wat voor spirituele diepte we kunnen aanreiken? De ‘Naijims en de ‘anderen’, blijven we hen als vreemden zien?
Ook dit zijn wezenlijke vragen voor onze geloofsgemeenschap van Sint-Paulus. In de 17-18e eeuw schonk liturgie en artistieke begaafdheid een antwoord op essentiële levensvragen, oorlogsgeweld, levenszin, levenshunker, gelovig vertrouwen. Hoe hertalen we de gedreven dynamiek van ons geloven tot een begerenswaardig project, tot een persoonlijke bron van hoop, tot een maatschappelijk streven naar gerechtigheid?
Graag ons krantje van april, u aangeboden.
Hartelijk vanwege onze redactieploeg,
Erwin Vandecauter, Leo Van achter, Marie-Paule Verhoeven.
Pastoor Paul Scheelen